“Little Fish” เมื่อการสัมผัสเชื้อไวรัส ทำให้รักเรา…ถูกลืม


“Little Fish” หนังที่มาพร้อมกับคอนเซ็ปต์ที่เข้ากับยุคสมัย ภายใต้โจทย์คำถามที่ว่า…ถ้าหาก? ที่อาจจะดูเป็นสูตรสำเร็จเดิมๆ แต่กลับใส่ประเด็นหลักและเสริมเข้าไปได้อย่างน่าสนใจเลยทีเดียว

เล่าเรื่องราวของ เอ็มม่า กับ จู้ด คู่รักที่กำลังพยายามต่อสู้กับปัญหาที่พวกเขากับเผชิญหน้าอยู่ เนื่องจากมีการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสที่ทางการแพทย์ยังคงพยายามหาทางพิสูจน์ข้อเท็จจริงอยู่ แต่อาการของมันที่เกิดขึ้นกับผู้ติดตามเชื้อนั้น ทำให้มีภาวะของโรค NIA ที่ส่งผลทำให้ความทรงจำเลอะเลือนไปตามอาการของแต่ละคน และกำลังส่งผลกระทบต่อมวลมนุษยชาติทั่วโลก

เอ็มม่า ได้ทราบว่า จู้ด ได้สัมผัสเชื้อและเขากำลังจะมีอาการหลงลืมเรื่องราวต่างๆ รวมทั้งความทรงจำทั้งหมดที่เกี่ยวกับเธอไป เธอจึงพยายามหาหนทางเพื่อรักษาแฟนหนุ่ม แม้ว่าจะเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและมืดหมนในหนทางการแพทย์ ทำให้เธอต้องทำใจยอมรับและเป็นคนที่คอยช่วยย้ำเตือนความจำให้กับเขาไปทุกๆ วัน รอคอยปาฏิหาริย์ให้เกิดขึ้นจริง เพราะไม่มีใครอยากที่จะลืมกัน…

สืบทราบมาว่า Little Fish เป็นหนังที่พัฒนาสร้างมาจากเรื่องสั้นของนักเขียนสาว “เอจา กาเบล” ที่ดูเหมือนเธอจะกลายเป็นผู้มาก่อนกาลในทำนองนั้น เพราะหนังเรื่องนี้เองก็ได้เปิดกล้องถ่ายทำเสร็จสิ้นตั้งแต่ช่วงกลางปี 2019 ก่อนที่จะเกิดโรคระบาดโควิด-19 ขึ้นเสียอีก แต่การนำหนังออกฉายต้องล่าช้าออกไปเพราะสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั่นเอง แต่เมื่อนำมาฉายแล้ว…ก็นับว่าเป็นหนังที่เข้ากับยุคสมัยจริงๆ

หนังจะเน้นไปที่ความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกและเพื่อนของทั้งคู่ที่ต้องทำทุกอย่างเพื่อประคองความสัมพันธ์ไว้ ดูแล้วจะหน่วงๆ หนักๆ เหนื่อยแทนว่าจะใช้ชีวิตยังไง นางเอก โอลิเวีย คุก เล่นเรื่องนี้รู้สึกมีเสน่ห์มากกว่าทุกเรื่องที่เคยดู พอเห็นน้ำตาไหลออกมาแล้วรู้สึกเศร้าตาม ฉากที่พระเอกพูดช่วงท้ายซึ้งมาก ตอนจบอึ้งไปนิดนึง อึนๆ หน่วงๆ ไปเลย คิดไปคิดมามันก็ดีที่จบแบบนี้ แต่พอนึกความสัมพันธ์ของทั้งคู่ที่ผ่านมาแล้วมันก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาอีกครั้ง

Tags: ,

Categories

Recent Posts

Tags

สนันสนุนโดย